W latach 2001 do 2005 r. pracowała na Jasnej Górze w Halach noclegowych przy przyjmowaniu pielgrzymów. Była szczęśliwa,  może być blisko Matki Bożej Jasnogórskiej i uczestniczyć w najważniejszych wydarzeniach kościelnych, jakie tam się dokonywały.
W liście na Boże Narodzenie 2003 r. pisze: Zwykle na święta wyjeżdżam do Zakopanego, ale w tym roku zostaję w Częstochowie. Tu za wielka łaskę uważam sobie możliwość, że codziennie jestem na Jasnej Górze i przed Cudownym Obrazem Matki Bożej. Tak wiele jest spraw, które trzeba z Panem omawiać, rozważać, bo inaczej można by się zagubić w tej rzeczywistości tak bardzo znaczonej kłamstwem, oszustwem, egoizmem.

(z homilii na pogrzebie s. Jadwigi)

Żyjąc do głębi obecnością Boga, nie bała się iść na spotkanie z Nim. Ponieważ służba Bogu była istota jej życia, dlatego była tak otwarta na Niego, także i przede wszystkim w czasie odchodzenia z tej ziemi. Radosne przyjmowanie woli Boga, przejawiało się szczególnie w tak cudownym przygotowaniu na spotkanie z Ukochanym Ojcem.

(ks. Biskup Paweł Socha w homilii wygłoszonej na pogrzebie s. Jadwigi)

Siostra Jadwiga Batogowska przeżyła w niecodziennej scenerii swój jubileusz 50-lecia Życia zakonnego. 25 kwietnia 2008 r. o godz. 15, w święto św. Marka Ewangelisty, Mszę św. w łódzkiej infirmerii przy jej łóżku odprawił ks. bp Paweł Socha; w homilii mówił o s. Jadwidze jako opiekunce swego kapłaństwa, o tym, jak wielkie znaczenie miały dla niego listy, które otrzymywał od niej corocznie na Wielki Czwartek; podkreślał wielkie zabieganie s. Jadwigi o dzieło katechezy i troskę o formację duchową katechetów; mówił o umiłowaniu Jezusa Eucharystycznego przez s. Jadwigę i o jej stałej modlitwie za kapłanów; podkreślał jej zmysł Kościoła i jego spraw, wysoki poziom intelektualny i gorliwość apostolską, wyrażającą się również w pracy na rzecz Eucharystycznego Ruchu Młodych…

(z biuletynu Sióstr Urszulanek SJK, nr 18(56), czerwiec 2008)

SW.JADWIGO PATRONKO MOJA MODL SIE ZA MNA DO PANA

JADWIGA

Dziękuję za ten dar

janek